Çal Dağı

Manisa’da, Ege Denizi’ne dik uzanan dağ sıraları arasında üç temel yeryüzü şekli görülür: dağlık-sarp alanlar, tepelik-dalgalı kesimler (platolar) ve düzlükler (ovalar). İl yüzeyinin büyük kısmını %54,3 ile dağlar oluştururken, platolar %27,8 ve ovalar %17,9 oranındadır.
Dağlık alanlar daha çok doğu, güney ve kuzeyde yer alır; batıya doğru gidildikçe yükselti azalır ve akarsularla parçalanır. Manisa’nın doğal sınırlarının önemli bir bölümü dağlarla belirlenmiştir. Bu dağlar, III. zaman sonlarındaki tektonik hareketler ve sonrasında oluşan kırılmalarla meydana gelmiş; doğu-batı yönünde uzanarak şekillenmiştir. Doğuda daha düzenli sıralar hâlinde, batıda ise daha çok tek kütleler şeklinde yükselir.
Gediz Nehri, Kumçayı ve Gölmarmara üçgeninde yükselen Çal Dağı, Demirci Dağları’nın kolları durumunda olan, Çomaklı Dağı ve Dibek Dağı’nın güneybatı uzantısıdır. Dağ ortasında oluşmuş bir çöküntü koridoru ile ikiye ayrılmaktadır. Batı kesimi daha geniş ve yüksek bir kütledir. Dağın en yüksek zirvesi batı kısmında yer alan 1034 m. yüksekliğindeki Aysekizi Tepedir.
Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli; öğrencinin sadece sınıf içinde değil, gerçek yaşamın içinde öğrenmesini esas alır. Doğal ortamda öğrenme; öğrencilerin akademik, sosyal ve fiziksel gelişimlerine bütüncül katkı sağlar. Doğayı tanıma, merak ve duyusal gelişim desteklenir. Gözlem yapma, bilgiyi somutlaştırma ve çevre bilinci gelişir. Bilimsel düşünme, ekosistem farkındalığı ve eleştirel bakış kazanılır.